ساز توبا

ساز توبا

ساز توبا چیست و چگونه نواخته می‌شود؟

توبا، یکی از سازهای بادی برنجی نسبتاً جدید است که اولین بار در تاریخ ۱۲ سپتامبر سال ۱۸۳۵ ساخته شد و برای نخستین بار در اواسط قرن نوزدهم به ترکیب ارکسترهای مدرن و کلاسیک افزوده شد. در این ساز مانند اغلب سازهای بادی دیگر، ارتعاش هوا توسط لب‌های نوازنده انجام می‌شود.

به گزارش خبرنگار ایمنا، توبا در لاتین به معنای ترومپت است، اندازه این ساز بزرگ است و صدای عمیقی دارد. توبا از سه یا چهار سوپاپ، لوله‌های مارپیچ عمودی، زنگوله درخشان، یک دهانه فنجان شکل و یک سوراخ مخروطی پهن تشکیل می‌شود.

شکل دیگر این ساز به صورت توبا تِنور یا یوفونیوم است که یوفونیوم بیشتر در ارکسترهای بادی به کار می‌رود و جایگاه آن در یک ارکستر بادی مانند نقش ویولن‌سل در ارکستر سمفونیک است.

جالب است بدانید که سولو (تکنوازی) ساز ویلن‌سل در موومان دوم سمفونی شماره پنج بتهوون در تنظیم ارکستر سازهای بادی برای ساز یوفونیوم نوشته شده است. این ساز کلیددار از خانواده ساکسهورنها (saxho s) در اندازه و صدادهی‌های مختلف محسوب می‌شود و صدایی پر قدرت ایجاد می‌کند.

باس توبا و کنترباس توبا، اکنون بیشترین موارد استفاده را به خود اختصاص می‌دهد. به طور کلی می‌توان گفت ساز توبا از برنج ساخته شده است که به صورت بدون جلا، لاک‌زده یا آبکاری شده با نیکل، طلا یا نقره است. برنج بدون جلا در نهایت لکه دار شده و باید به طور دوره‌ای صیقل داده شود تا ظاهر خود را حفظ کند.

این ساز به عنوان بم بخش برنجی ارکستر عمل کرده و صدای بم زهی‌ها و بادهای چوبی را تقویت می‌کند. توبا به عنوان اصلی‌ترین ساز بم در گروه‌های ارکستری، گروه‌های برنجی و گروه‌های نظامی محسوب می‌شود که هر کدام به طور کلی دارای دو تا چهار توبا هستند همچنین توبا به عنوان یک ساز تکنوازی هم به کار می‌رود.

انواع مختلفی از توبا وجود دارد که در اروپا، ایالات متحده و آسیا تولید می‌شوند. نت این ساز با کلید فا خط چهارم نوشته می‌شود و هر ارکستر معمولاً تنها یک توبا دارد، اما ممکن است یک ساز توبای اضافی نیز درخواست شود.

ساز توبا

نظر خود را بنویسید

آخرین مطالب